De meest voorkomende en best gekende procesvorm is de gerechtelijke procedure ten gronde. Dit is een procedure, gevoerd voor een rechtbank of rechtscollege, die tot een uitspraak ten gronde leidt. In tegenstelling tot bijvoorbeeld een kort geding wordt de verhouding tussen partijen doorgaans definitief vastgelegd. Een procedure tot ontbinding van een huurovereenkomst, een aansprakelijkheidsvordering tegen een bestuurder, de veroordeling van de principaal tot het betalen van een uitwinningsvergoeding en een bijkomende vergoeding aan de handelsagent, enz.
Partijen kunnen in hun contractuele verhouding uitdrukkelijk overeenkomen dat eventuele geschillen die tussen hen zouden ontstaan, beslecht zullen worden via een vorm van alternatieve geschillenbeslechting (arbitrage). Het scheidsgerecht waaraan het geschil wordt voorgelegd, verleent op basis van de uiteenzettingen van partijen een arbitrale uitspraak die meestal bindend is. In tegenstelling tot de procedure voor de gewone rechtbanken, verloopt de arbitrage strikt vertrouwelijk. De meest gekende arbitrale instellingen zijn CEPINA en het Internationaal Hof van Arbitrage van het ICC.